Het gehoor

Anatomie van het oor:

Het oor bestaat uit drie delen:

  • het uitwendige oor of buitenoor
  • het middenoor
  • het inwendige oor of binnenoor.

Het buitenoor, de oorschelp en de gehoorgang vangen geluidsgolven op en transporteren ze naar het middenoor. Het middenoor wordt door het trommelvlies van het uitwendige oor gescheiden.

De gehoorbeentjes, die hamer (malleus), aambeeld (incus) en stijgbeugel (stapes) genoemd worden, vormen samen met het trommelvlies het middenoor. Die beentjes bevinden zich in een met lucht gevulde ruimte die door middel van de buis van Eustachius in verbinding staat met de neusholte. Daarom hoor je soms niet goed als je erg verkouden bent, de infectie wordt dan doorgegeven aan het oor. Het trommelvlies reageert op geluidsgolven door heen en weer te bewegen, zo ongeveer wanneer je met je handen op een trommel slaat. De gehoorbeentjes vangen dat geluid op en gaan dit geluid gaan versterken vooraleer ze het doorgeven aan het slakkenhuis.

Daarmee zijn we al in het binnenoor beland. Het slakkenhuis ziet eruit zoals het heet: als het huisje van een slak. Het bestaat uit een opgerolde lange slang, gevuld met een vloeistof. Op de wanden van die slang bevinden zich ongeveer 15000 haarcellen die alle geluidsfrequenties opvangen en omzetten in ‘stroomstootjes’ die aan de gehoorzenuw worden doorgegeven. In het binnenoor, bij het slakkenhuis, bevindt zich trouwens ook het evenwichtsorgaan. Het komt daarom voor dat bepaalde vormen van gehoorverlies gepaard gaan met evenwichtsproblemen.

De gehoorzenuw ontvangt van het slakkenhuis stroomstootjes die voor verschillende geluidsfrequenties staan. De gehoorzenuw ‘hoort’ de verschillende hoge en lage tonen en geeft ze door aan de hersenen.

Het uitwendige oor en het middenoor werken met mechanische energie: het geluid wordt via instrumenten doorgegeven. Het binnenoor en de gehoorzenuw werken met elektrische energie, het geluid wordt hier omgezet in ‘stroomstootjes’. (Tijsseling, 2008/2009; Son, 2010)

Video

Bekijk de video en meer informatie op de website van GN ReSound.

De mogelijke aard en oorzaken van gehoorverlies

Een gehoorverlies kent twee vormen; een perceptieverlies of een geleidingsverlies, maar kan ook een combinatie van beide zijn.

Sensorieneuraal gehoorverlies of perceptieverlies

Een perceptief gehoorverlies is het meest voorkomende type gehoorverlies. Bij dit type gehoorverlies gaat het om problemen in de cochlea (ook wel slakkenhuis genoemd) of de gehoorzenuw. In de meeste gevallen gaat het om een functiestoornis van de zeer gevoelige kleine trilhaarcellen in de cochlea, die instaan voor het doorgeven van het geluid naar de gehoorzenuw en vervolgens naar de hersenen. In 90 procent van de gevallen gaat het om een chronisch gehoorverlies. Vaak is dit het gevolg van het natuurlijke verouderingsproces, maar soms zijn er andere oorzaken:

  • Lawaaitrauma
  • Genetische afwijking
  • Virale infectie in het binnenoor
  • Sommige medische behandelingen zoals chemotherapie of radiotherapie
  • Hoofdtrauma

Een perceptief gehoorverlies kan medisch niet behandeld worden, maar een hoortoestel is in de meeste gevallen wel een oplossing.

Conductief gehoorverlies of geleidingsverlies

Bij een conductief gehoorverlies worden de geluidsgolven geblokkeerd voor ze het binnenoor bereiken. Het probleem kan zich bevinden in de gehoorgang of het middenoor. Mogelijke oorzaken zijn:

  • Oorsmeerprop
  • Vochtophoping in het middenoor
  • Otosclerose (verbening van de gehoorbeentjes)
  • Middenoorontstekingen
  • Trommelvliesperforatie

In de meeste gevallen kan een geleidingsverlies medisch behandeld worden.

Gemengd gehoorverlies

Hierbij treden zowel een perceptiegehoorverlies als een geleidingsverlies op. Oplossingen voor een gemengd gehoorverlies kunnen zowel een medisch behandeling als het dragen van een hoortoestel zijn.

De graad van uw gehoorverlies

  • <20 dB HL: normaal gehoor
  • 21 – 40 dB HL: licht gehoorverlies
  • 41 – 70 dB HL: matig gehoorverlies
  • 71 – 90 dB HL: ernstig gehoorverlies
  • >90 dB HL: zeer ernstige gehoorverlies of doofheid

Wat is ouderdomsslechthorendheid?

Bij het ouder worden gaat het gehoor langzamerhand achteruit. Dit wordt presbyacusis of ouderdomsslechthorendheid genoemd. De oorzaak is een natuurlijke slijtage van de haarcellen in het binnenoor. Ouderdomsslechthorendheid kenmerkt zich door gehoorverlies voornamelijk in de hoge tonen. Het gehoor wordt minder scherp, ook al merkt men dat zelf niet zo snel. De geluidssterkte bij lage tonen is groter en daardoor blijft men wel spraak horen maar kan men het niet goed herkennen of verstaan. Vaak denkt men dan dat de andere onduidelijk spreekt. In het begin horen mensen bijvoorbeeld het gefluit van de vogeltjes steeds minder goed, later krijgen ze ook problemen met kinderstemmen en , meer in het algemeen, het met verstaan van spraak.

Ouderdomsslechthorendheid treedt typisch op vanaf ongeveer het vijftigste levensjaar, maar kan ook al eerder beginnen. Niet iedereen krijgt er last van: onderzoek wijst uit dat op hoge leeftijd (75+) ongeveer de helft van de bevolking last heeft van slechthorendheid.

 

Steeds op afspraak

Maak een afspraak of bel 0499 22 47 63!

 

Online bestellen? 

Bestel hier onmiddellijk al onze producten online! 

Recente artikels